این یادداشت با استناد به مفهوم «ربایش آمیگدال» (Amygdala Hijack) اثر دانیل گلمن، توضیح میدهد که چگونه تهدیدات مداوم و فشار ساختاری، کارکرد منطقی قشر پیشپیشانی مغز را مختل کرده و واکنشهای تکانشی و غریزی را جایگزین تحلیلهای عقلانی میکنند. در سطح جمعی، جامعهای که سالها تحت فشار سیاسی و معیشتی بوده، دچار «فرسودگی اجتماعی» شده و برای رهایی از اضطراب بیپایان، به سادهانگاری مسائل پیچیده و راهحلهای رادیکال (حتی ویرانگری مانند جنگ) پناه میبرد. نویسنده استدلال میکند که وقتی راههای مدنی برای تغییر مسدود بماند، طبق فیزیولوژی بقا، ذهن جمعی برای فرار از منشأ استرس به اولین و نزدیکترین راه چنگ میزند، هرچند عواقب آن فاجعهبار باشد.
نظامی گنجهای، شاعر قرن ششم هجری شمسی، در «اسکندرنامه» هنگامی که از کشتار سپاهیان داریوش به دست اسکندر سخن میگوید، خسرانی بزرگ را به تصویر میکشد که چون فراگیر است، کسی شکایت و ناله نمیکند.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل